1. مواد اولیه جهت ساخت ظروف PET عمدتاً از خارج کشور وارد می گردد. با بازیافت این ماده از واردات مواد اولیه مورد نیاز جهت ساخت ظروف پلاستیکی PET و در نتیجه خروج ارز از کشور جلوگیری می شود.

     2. اشتغال زایی و ایجاد در آمد در سطح جامعه از مرحله جمع آوری و جداسازی تا مراحل بازیافت، تولید و عرضه محصولات جدید.

    3. منابع اولیه جهت ساخت پلاستیکها نفت است که از طریق صنعت پتروشیمی تبدیل به پلاستیک می گردد. بازیافت PET علاوه بر صرفه جویی در استفاده از منابع اولیه موجب کاهش مصرف انرژی در استخراج، انتقال و ساخت ظروف از مواد خام اولیه گردیده و همچنین آلودگیهای آب، خاک و هوا را به علت عدم کاربرد مواد خام در فرآیند تولید ظروف PET کاهش می دهد

     4.  ظروف PET با وجود وزن کم اما حجم بالایی را در زباله های شهری به خود اختصاص می دهند. بازیافت PET بدلیل کاهش حجم و وزن زباله، هزینه های مربوط به جمع آوری و دفن آن را کاهش می دهد.

      5. ظروف پلاستیکی PET بدلیل برخوردار بودن از پیوندهای محکم کربن – کربن در برابر تجزیه کنندگان طبیعی مقاومت زیادی از خود نشان می دهند و در مدت 300 سال بطور آرام تجزیه می گردند. با بازیافت این پلیمر از آلودگیهای زیست محیطی، بخصوص آلودگی خاک منطقه جلوگیری بعمل می آید.

   6. دفن زباله انتشارات گازهای گلخانه ای از جمله متان و دی اکسید کربن را افزایش می دهد بازیافت PET بجای دفن آن از انتشار این دو نوع گاز گلخانه ای که دمای کره زمین را افزایش می دهد، جلوگیری بعمل می آورد.

   7..  بازیافت انرژی از سوزانیدن PET در کوره های استاندارد زباله سوز در مصرف سوختهای فسیلی که منبع رو به پایانی است صرفه جویی می نماید.